İzin vermez buna içimdeki sızı..
Güzel olan yanı sensin sevdamın..
Ama sana uzak olan kısmı yaralıyor

artık hücrelerimi yavaş yavaş..

Keşke çok daha önce tanımış olsaydım seni..
Keşke adını çok daha önceden öğrenseydim..
Keşke hep seninle geçmiş olsaydı bu ömür....
Keşke bu kadar sensiz olmasaydım şimdi,

bu kadar eksik olmasaydın hayatımda..

Kim bilir belki o zaman bu kadar acıtmazdı

sensizlik beni..

Seni sensiz yaşamanın sızısına razı oldum şimdi çaresiz..

Bu ilham denilen şeyse ayrılmıyor peşimden bu sıralar...
Attığım her adımda adını getiriyor aklıma..
Bir Ses sadece "yaz" diyor..

Söyleyemediklerini yaz yalnızca..
Bense ismini bile yazamıyorum

çünkü titriyor parmaklarım..

Adın bende saklı kalsın istiyorum belki de...

Elinin bir gün bana uzanacağını bilsem

 beklerim bir ömür..
Ama bu belirsizlik burkuyor içimi...

İncinmekten korkuyorum..
Seni sensiz yaşamayı istemiyorum ben..

Dedim ya seni sevmek güzel,hatta umut veriyor bazen..
Ama ben bıktım artık..
İçimde paslanmaya mahkum platonik

sızılar büyütmekten...