Sevgili,

Bilmiyorsun, neden bu denli  sessiz ve ışıksız kaldığımı karanlıklarda ...

Bugün, belki dilimin ucunda biriken her şeyi alıp götüren zamana karşı isyan ediyorum hayatı .

İlk defa intiharı yorumluyorum bütün harufatlarla ...

Anlamını bilmediğim kelimelerle kolkola girerek, öylece yeni düş alanlarına kaçarak kendimden .

Yahya Kemal'le karşılaşıyorum en olmadık yerinde yolculuğumun " o anda ölmek , intihar etmek istiyordum . " diyerek destekliyor beni üstad .

Kendimden çıkıyorum ilk önce .

Üzerime yapışan bütün libasları tek tek ayıklıyarak kendim kalkmak istiyorum .

Ruhuma, benim dışımda üfleyen bütün dudakları kilitleyerek kaçmak mevsimleri, saatleeri, anları ...

Kocaman bir çukurun tam kenarına gelmişken...

Ah, bedenimi itecek bir elim daha olsunu çok isteyerek ...

- alıntı -